Γραμματεία Περιβάλλοντος ΟΝΝΕΔ

Κάντε Share στο Facebook, στα 50 share θα προσθέσουμε άλλο ένα ψάρι, Melanotaenia, στο οικοσύστημα του ενυδρείου.

Αυτήν την στιγμή το οικοσύστημα του ενυδρείου περιέχει ένα Χρυσόψαρο Carassius auratus , Pterophyllum scalare και περιμένουν για να μπουν:
Melanotaenia, Betta splendens, Poecilia latipinna, Balantiocheilus melanopterus.
Τελευταία ενημέρωση Παρασκευή, 7:48μ.μ.
ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ?

Πώς θα ήταν αν μοιάζαμε όλοι μεταξύ μας? Αν υπήρχε ένα μόνο είδος φυτού και ένα μόνο είδος ζώων? Η ζωή μας πέρα από αδιάφορα θα ήταν σίγουρα σύντομη. Θα έπρεπε από το συγκεκριμένο είδος φυτού και ζώου να φτιάξουμε κατασκευές με τις οποίες θα προστατευόμασταν από τα καιρικά φαινόμενα, να φτιάξουμε ρουχισμό και φυσικά να τρεφόμασταν. Θα λαμβάναμε περιορισμένο αριθμό συστατικών μέσω της διατροφής μας, ενώ φυσικά θα ήμασταν ευάλωτοι σε οποιαδήποτε αλλαγή συνθηκών. Το σίγουρο είναι ότι σιγά σιγά θα εξασθενούσαμε και εμείς και τελικά οποιαδήποτε ασθένεια αναπτυσσόταν σε κάποιον από εμάς, θα οδηγούσε αυτόματα στην εξάλειψη του είδους μας.

Όσο και αν ακούγονται ακραία τα παραπάνω αποτελούν ανησυχίες ολοένα και περισσότερων επιστημόνων και ηγετών. 18 χρόνια έχουν περάσει από τη σύνοδο του ΟΗΕ στο Ρίο, στις 22 Μαΐου του 1992 όταν οι αρχηγοί των κρατών που συμμετείχαν δεσμεύτηκαν με τη Σύμβαση για τη βιοποικιλότητα, να προστατεύσουν τη φύση και να την παραδώσουν στις επόμενες γενιές με όσο το δυνατό μικρότερες απώλειες. Η πρόοδος ωστόσο φαίνεται να περιορίζεται στα χαρτιά.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βέβαια έχει σημαντικό ρόλο στη βοήθεια προς τα κράτη μέλη να πετύχουν και να υπερκαλύψουν τους στόχους της Συνθήκης. Το 1998 συνέταξε την στρατηγική της για τη βιοποικιλότητα. Το 2004 κατά τη διάρκεια συνόδου για τη βιοποικιλότητα τονίστηκε η ανάγκη ουσιαστικής αναστολής της απώλειας της βιοποικιλότητας.

Ήδη από το 2002 στα πλαίσια της συνθήκης για τη Βιολογική Ποικιλότητα, οι παγκόσμιοι ηγέτες που συμμετείχαν στην Διάσκεψη Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη δεσμεύτηκαν να «μειώσουν σημαντικά την απώλεια βιοποικιλότητας έως το 2010». Το 2006 οι ίδιοι ηγέτες έθεσαν ουσιαστικούς στόχους και προθεσμίες για τα προγράμματα προστασίας της βιοποικιλότητας των δασών, των θαλάσσιων, των παράκτιων και των χερσαίων οικοσυστημάτων.

Στην Ελλάδα αν και έχουν πραγματοποιηθεί προσεγγίσεις καμία ενιαία και ουσιαστική στρατηγική για τη βιοποικιλότητα δεν έχει θεσπιστεί. Φυσικά, εκτός από την πολιτεία και οι ίδιοι εμείς δεν έχουμε κατανοήσει ακόμα τη σημασία της βιοποικιλότητας. Δε φαίνεται να κατανοούμε πώς κάθε δράση μας επηρεάζει και διαταράσσει τα οικοσυστήματα.