Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΤΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β΄ ΑΘΗΝΩΝ
κ. ΠΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΤΟ REAL FM
ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πάμε να καλημερίσουμε το βουλευτή, πρώην υπουργό και Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Πάνο Παναγιωτόπουλο. Κύριε υπουργέ, καλή σας μέρα.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Καλημέρα, καλή εβδομάδα, κ. Χατζηνικολάου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επίσης. Θέλω να ξεκινήσω τη συζήτησή μας από το γεγονός της ίδρυσης του νέου πολιτικού σχήματος της κας Μπακογιάννη. Το ερώτημά μου δεν είναι ερώτημα για σχολιασμό και κριτική του νέου εγχειρήματος, αυτό θα σας δώσω το χρόνο να το κάνετε αμέσως μετά. Το ερώτημά μου είναι αν η παράταξη αυτή, η ευρύτερη Κεντροδεξιά παράταξη, σπασμένη στα τρία, με ένα μεγάλο κόμμα τη Νέα Δημοκρατία, ανάμεσα σε δύο μικρότερα, το ΛΑΟΣ και τη Δημοκρατική Συμμαχία, πλέον, της κας Μπακογιάννη, έχει τις ίδιες πιθανότητες διεκδικώντας την εξουσία, να την κατακτήσει ή αν αυτές οι πιθανότητες μειώθηκαν τώρα με την πολυδιάσπαση και επομένως, ένα θέμα προς συζήτηση, για το άμεσο μέλλον, είναι το θέμα της επανασύνθεσης της ευρύτερης Κεντροδεξιάς παράταξης σε έναν φορέα.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Χατζηνικολάου, θα απαντήσω στο ερώτημά σας, ξεκινώντας -επιτρέψτε μου- από ένα θεμελιακό ζήτημα. Κόμμα μπορεί να κάνει ο καθένας -έτσι δεν είναι;- από τη στιγμή που ακολουθεί τις διαδικασίες που ορίζει το Σύνταγμα και ορίζουν οι νόμοι. Το ερώτημα είναι εάν το όποιο κόμμα προσπαθεί να γεννηθεί έχει αναφορές και εκφράζει με γνήσιο και άμεσο τρόπο κομμάτια της Ελληνικής κοινωνίας.…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κοινωνικές αντιστοιχίες, λέτε.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ακριβώς. Εάν έχει κοινωνικές αντιστοιχήσεις, αυτό που είπατε. Η δική μου αίσθηση είναι ότι το κόμμα της κας Μπακογιάννη δεν έχει τέτοιου είδους κοινωνικές αντιστοιχήσεις. Και θέλω να σας θυμίσω ότι η κα Μπακογιάννη, μέχρι πέρυσι, 12 μήνες πριν, έδινε μία μάχη προσωπική, θεμιτή πολιτική μάχη, για να ηγηθεί του χώρου της Νέας Δημοκρατίας. Δώδεκα μήνες μετά, κάνει ένα κόμμα, του οποίου φαίνεται ότι ο μοναδικός σκοπός είναι να μην γίνει πρωθυπουργός ο Αντ. Σαμαράς. Είναι κάτι, που βεβαίως, δεν πρόκειται να το πετύχει η κα Μπακογιάννη. Είναι ένα κόμμα, κ. Χατζηνικολάου,….

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επομένως, θεωρείτε -αν καταλαβαίνω καλά κ. υπουργέ- ότι αυτό είναι ένα κόμμα, το οποίο γίνεται για λόγους πολιτικής εκδίκησης.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Γίνεται για λόγους προσωπικού πείσματος. Περί αυτού πρόκειται. Και γι’ αυτό πιστεύω ότι δεν έχει κοινωνικές αντιστοιχήσεις στην Ελληνική κοινωνία και στον Ελληνικό λαό. Και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει λόγος να ανοίξουμε τη συζήτηση, την οποία θέσατε ως πλαίσιο από την αρχή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θεωρείτε, επομένως, ότι δεν θα έχει πολιτική επιτυχία. Γι’ αυτό λέτε ότι δεν υπάρχει το θέμα της συζήτησης που έθεσα.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Σας θυμίζω ότι η κα Μπακογιάννη είναι η πολιτικός, η οποία προθύμως ψήφισε το Μνημόνιο. Ανήκει στη λεγόμενη συμμαχία των προθύμων του Μνημονίου και ως εκ τούτου, όπως και τότε έσπευσε να δώσει στήριγμα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αυτό -από ό,τι προκύπτει και από τα όσα είπε χθες- θα συνεχίσει να κάνει.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τώρα, θέλω να σας ρωτήσω: Αυτή είναι μια πάγια θέση σας, η θέση περί ‘’εξαπτέρυγων’’, την οποία διατυπώνετε και για τον κ. Καρατζαφέρη και το κόμμα του και την κα Μπακογιάννη και το φρέσκο κόμμα, το νέο κόμμα που ίδρυσε. Το ερώτημα είναι αν η κα Μπακογιάννη διατυπώνει κάποιες διαφορετικές απόψεις απ’ αυτές της Νέας Δημοκρατίας στο χώρο της Κεντροδεξιάς. Για παράδειγμα, καταλαβαίνω ότι μιλά για μικρότερο κράτος, καταλαβαίνω ότι μιλάει για πλήρως απελευθερωμένη αγορά, καταλαβαίνω δηλαδή, ότι -κατ’ ουσίαν- η πολιτική της είναι πιο φιλελεύθερη απ’ αυτή της Νέας Δημοκρατίας. Μήπως, λοιπόν, όντως καλύπτει ένα υπαρκτό ρεύμα, μία υπαρκτή συνιστώσα, έστω και μικρή, ιδεολογικά και πολιτικά στο χώρο της Κεντροδεξιάς;

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν θα το έλεγα, κ. Χατζηνικολάου. Σας είπα, κατά την κρίση μου, τα πραγματικά κίνητρα, τα οποία ωθούν την κα Μπακογιάννη στο να κάνει αυτό που έκανε χθες. Αλλά επί της ουσίας του ερωτήματος, που έχετε θέσει…..

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί διαβάζω, για παράδειγμα, στα ‘’Νέα’’ “νεοφιλελεύθερος όροφος στη δεξιά πολυκατοικία”. Διαβάζω στην ‘’Ελευθεροτυπία’’ “ νεοφιλελεύθερο κόμμα στη γραμμή Μητσοτάκη ” . Μήπως, λοιπόν, όντως έχει μία ιδεολογική αναφορά το νέο σχήμα;

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ξέρετε ότι αυτά τα θέματα είναι πολύ ενδιαφέροντα, για μένα προσωπικά και για σας, απ’ ό,τι ξέρω, και τα παρακολουθείτε από χρόνια. Κοιτάξτε να δείτε: Κατ’ αρχήν, οι ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις πάντοτε ήταν εκτός Νέας Δημοκρατίας. Από την εποχή που ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι, υπήρξε περίοδος που οι απόψεις αυτές κατέστησαν ισχυρό ρεύμα, με Μάνο, Ανδριανόπουλο, επί ημερών Μητσοτάκη στην ηγεσία.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, αλλά εγώ αναφέρομαι στις θεμελιακές αρχές και βάσεις, τις οποίες έθεσε ο ιδρυτής του κόμματος Κωνσταντίνος Καραμανλής. Σε σχέση, λοιπόν, μ’ αυτές τις θεμελιακές αρχές και τις βάσεις που ετέθησαν στη Νέα Δημοκρατία από την ίδρυση του κόμματος, είναι ξεκάθαρο ότι οι ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις βρίσκονται εκτός αυτού του περιγράμματος. Και αυτό, το είδαμε, κ. Χατζηνικολάου, και στην πορεία. Σήμερα, το κόμμα το οποίο μέσα σε μία διαδικασία πολιτικής και ιδεολογικής μετάλλαξης, το κόμμα εκείνο το οποίο πρεσβεύει τέτοιου είδους απόψεις, δυστυχώς, είναι το ΠΑΣΟΚ, είναι η ηγεσία του σημερινού ΠΑΣΟΚ, του μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το ΠΑΣΟΚ είναι, λέτε, το νεοφιλελεύθερο κόμμα;

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι. Η πολιτική που ακολουθεί είναι πολιτική εμπνεύσεως νεοφιλελεύθερου σοσιαλισμού.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η προσέγγισή σας είναι πολιτικά πρωτότυπη, αλλά πρέπει να σας πω ότι η πολιτική που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ, όντως, σε πολλά δεν απέχει από τη νεοφιλελεύθερη γραμμή.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Προσέξτε λίγο. Και αυτή η πολιτική, κ. Χατζηνικολάου, δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική, την αντίληψη και τη φιλοσοφία του πραγματικού σύγχρονου φιλελευθερισμού, που εκφράζει σήμερα, κατά τον πλέον γνήσιο τρόπο, η Νέα Δημοκρατία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μιλάτε για λαϊκό καπιταλισμό, δηλαδή.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ένα λεπτό, διότι και εμείς λέμε ότι χρειαζόμαστε μικρότερο κράτος. Βέβαια, κύριε Χατζηνικολάου, το κράτος, όπως δομήθηκε με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, τα τελευταία 30 – 40 χρόνια, αυτό το κράτος χρεοκόπησε. Δεν χρεοκόπησε η Ελλάδα και δεν θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Αυτό, λοιπόν, το κράτος πρέπει να το αλλάξουμε. Και μιλάμε για την υπερδιόγκωση, μιλάμε για το πελατειακό σύνδρομο, μιλάμε για τους διορισμούς από το παράθυρο, από την πόρτα, από την κύρια είσοδο και από τις πόρτες υπηρεσίας, Μιλάμε, λοιπόν, για μία κατάσταση που δημιούργησε συνθήκες ασφυξίας στο Ελληνικό Δημόσιο. Ναι, αυτό πρέπει να αλλάξει. Όχι, όμως, να πάμε σε ακραίες καταστάσεις πλήρους απορύθμισης των πάντων, οι οποίες, κ. Χατζηνικολάου, καταστάσεις της πλήρους απορύθμισης, βρίσκονται πίσω από τη μεγάλη κρίση που έχει προκληθεί παγκοσμίως και της οποίας το αντίτιμο πληρώνουμε και στην Ελλάδα. Σας θυμίζω ότι…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τώρα φαντάζομαι, βέβαια, ότι και η κυρία Μπακογιάννη δεν θα δέχεται ότι ομιλεί περί άκρατου φιλελευθερισμού, αν συζητήσει κανείς μαζί της…

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Μα, αυτός είναι ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, κύριε Χατζηνικολάου…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι δόσεις θα αλλάζουν, φαντάζομαι.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Επιτρέψτε μου: Ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, όπως τον περιγράφουν σήμερα σχεδόν όλες οι εφημερίδες, προσπαθώντας να ερμηνεύσουν και να προσεγγίσουν πολιτικά και να κατηγοριοποιήσουν πολιτικά τα όσα ειπώθηκαν χθες, αυτό αποτυπώνουν, με την έννοια του ακραίου νεοφιλελευθερισμού.

Λέμε λοιπόν, ότι η Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί το σύγχρονο κοινωνικό φιλελευθερισμό, σε αντιστοίχηση με τα άλλα σύγχρονα ρεύματα, τα οποία εκπροσωπούν τα μεγάλα, παραδοσιακά, ιστορικά, κεντροδεξιά κόμματα της Ευρώπης.

Είμαστε πάρα πολύ κοντά, σε αυτό που κάνουν οι Κεντροδεξιοί, για παράδειγμα, στη Γαλλία, το UMP , του κυρίου Σαρκοζί.

Είμαστε πάρα πολύ κοντά σε αυτό που κάνουν οι Ισπανοί, στη Ισπανία, οι οποίοι θα είναι κυβέρνηση σε λίγο καιρό, το Λαϊκό Κόμμα του κ. Ραχόι.

Είμαστε κοντά, σε ένα μεγάλο ρεύμα, το οποίο έχει διαμορφωθεί παραδοσιακά στη Γερμανική Χριστιανοδημοκρατία, χωρίς βεβαίως να αποδεχόμαστε, πάντοτε ή κατά κανόνα, τις επιλογές της καγκελαρίου, της κας Μέρκελ.

Θέλω να πω, δηλαδή, ότι η Νέα Δημοκρατία είναι στην Ελλάδα, αυτό το οποίο είναι τα σύγχρονα κεντροδεξιά κόμματα στη υπόλοιπη Ευρώπη.

Από εκεί και πέρα -όπως σας είπα- είναι στη διάθεση και στη δυνατότητα του καθενός να επιχειρεί να προχωρήσει σε διάφορα μορφώματα, κάνοντας τις δικές του προσωπικές επιλογές. Αλλ -όπως αντιλαμβάνεστε- και για αυτά, όπως όλοι κρινόμαστε, κρίνεται και όποιος κάνει, την όποια συγκεκριμένη επιλογή. Στο κάτω – κάτω, άκουσα την κα Μπακογιάννη να κάνει κριτική στις κυβερνήσεις Καραμανλή. Μάλιστα. Σκέφτηκα όμως: Δεν ήταν η κυρία Μπακογιάννη, παντοδύναμη, νούμερο δύο στις κυβερνήσεις Καραμανλή; Δεν ήταν στη κυβερνητική επιτροπή; Δεν πέρασαν όλα αυτά που αφορούσαν ή δεν αφορούσαν την οικονομία από τα χέρια της; Δεν συναποφάσιζε; Τα 2/3 των υπουργών και υφυπουργών των κυβερνήσεων Καραμανλή, δεν περνούσαν πρώτα από την έγκρισή της και μετά κατέληγαν στο Υπουργικό Συμβούλιο;

Θέλω να πω, δηλαδή, ότι τα πράγματα δεν είναι όπως παρουσιάζονται. Και -όπως σας είπα- θεωρώ ότι όλα αυτά που λέγονται, αποτελούν μία προσχηματική βάση, για να καλυφθεί το πραγματικό κίνητρο της δημιουργίας αυτού του κόμματος, που είναι να κάνει ζημιά στη Νέα Δημοκρατία. Αυτή η ζημιά, δεν θα γίνει. Και δεν θα γίνει διότι αυτό το κόμμα δεν έχει την κοινωνική αντιστοίχησή του με ομάδες, κατηγορίες, με ιδεολογήματα μέσα στην Ελληνική κοινωνία….

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό δεν μπορούμε να το πούμε εμείς. Αυτό θα το καταδείξουν οι επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς. Είναι ο Ελληνικός λαός, ο οποίος έχει την τελική απόφαση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Διότι, οι πρώτες δημοσκοπήσεις έδειξαν να κινείται η βελόνα, περί το 3,5% - 3,6%. Ωστόσο, αυτές ήταν δημοσκοπήσεις προθέσεων πριν από τη δημιουργία του κόμματος. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα καταγράψουν οι δημοσκοπήσεις μετά τη δημιουργία του κόμματος. Τώρα όμως, θέλω να σας θέσω ένα – δύο ερωτήματα. Είπαμε αρκετά για το κόμμα της κας Μπακογιάννη και τα είπατε χωρίς να εκπροσωπείται εκείνη εδώ, οπότε θέλω να προχωρήσουμε σε αυτά που αφορούν το δικό σας κόμμα. Διαβάζω στις εφημερίδες της Κυριακής -το είδα, νομίζω, στο «ΒΗΜΑ»- ότι οι δύο Αντιπρόεδροι του κόμματος, ο κ. Αβραμόπουλος και ο κ. Δήμας, έχουν ενστάσεις, σε ό,τι αφορά την σκληρή γραμμή του κόμματος και γενικώς την τακτική του. Και θέλω να ρωτήσω αν αυτό είναι αληθές και αν σκοπεύει η Νέα Δημοκρατία, ενόψει και της πρόσκλησης του ΠΑΣΟΚ για συναίνεση να χαμηλώσει τους αντιμνημονιακούς τόνους της.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κοιτάξτε: Καταρχήν, η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, η κεντρική πολιτική του κόμματος διαμορφώνεται από την ηγεσία του κόμματος, στην οποία πέραν του Προέδρου μας συμμετέχουν και οι δύο Αντιπρόεδροι. Άρα δεν υπάρχει κανένα θέμα απόκλισης των δύο Αντιπροέδρων. Ίσα – ίσα και οι δύο Αντιπρόεδροι συμμετέχουν, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Αυτό έκαναν και κατά την προεκλογική περίοδο και αυτό θα συνεχίσουν να κάνουν. Ένα είναι αυτό.

Ένα δεύτερο: Η Νέα Δημοκρατία, κ. Χατζηνικολάου, εάν επιμένει κάνοντας κριτική, απορρίπτοντας την πολιτική του Μνημονίου το κάνει γιατί διαπιστώνει -το έχει πει από την αρχή ο Α. Σαμαράς, τώρα όμως το διαπιστώνουν όλο και περισσότεροι- ότι αυτή η πολιτική, μας οδηγεί σε ναυάγιο και σε αδιέξοδο. Σας θυμίζω ότι την Κυριακή χτες είδαμε μια αρθρογραφία κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όπως η κα Κατσέλη. Όταν διάβαζα την κα Κατσέλη στο «Βήμα», νόμιζα ότι η κα Κατσέλη είχε κοπιάρει δηλώσεις του κ. Σαμαρά. Διαβάζοντας, στη συνέχεια, την αρθρογραφία άλλων κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όπως του κ. Φλωρίδη, του κ. Καρτάλη, του κ. Αλευρά, βλέπετε ένα ΠΑΣΟΚ το οποίο βράζει. Και βράζει γιατί επώνυμα και σημαντικά στελέχη του διαπιστώνουν κάτι για το οποίο έχει προειδοποιήσει ο Α. Σαμαράς εδώ και πολύ καιρό: Ότι η πολιτική του Μνημονίου, μας οδηγεί σε αδιέξοδα. Άρα, η κριτική που κάνει ο Σαμαράς σ’ αυτή την πολιτική είναι πολιτική διασφάλισης των συμφερόντων του Τόπου. Δεν είναι ακραία πολιτική. Δεν είναι απορριπτική πολιτική. Είναι πολιτική για να αποφύγουμε τα χειρότερα που θα έρθουν αν συνεχίσει το ΠΑΣΟΚ να ακολουθεί αυτά τα οποία περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο Μνημόνιο και βλέπουμε όλοι ότι δεν πάνε το λαό μπροστά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να εικάσω, ότι δεν θα ανταποκριθείτε, λοιπόν, στη συναινετική πρόσκληση; Αυτή την ώρα η ηλεκτρονική μας εφημερίδα, το « real . gr », έχει μια αποκλειστική δήλωση του Εκπροσώπου της κυβέρνησης, του κ. Πεταλωτή. Θέλω να σας διαβάσω δύο φράσεις για να έχω το σχόλιό σας. Λέει ο κυβερνητικός Επρόσωπος στο « real . gr »: «Ο τόπος έχει κυβέρνηση εκλεγμένη πριν από ένα χρόνο με μεγάλη πλειοψηφία και προσφάτως νομιμοποιημένη, παρά τις πολύ δύσκολες συνθήκες. Η συνεργασία, η συναίνεση, η συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων αποτελεί πρόκληση για όλους μας, ιδιαίτερα για τις προοδευτικές δυνάμεις που την υπέρβαση της κρίσης τη συνδέουν και με μεγάλες αλλαγές στη χώρα. Υπάρχει διαρκής πρόσκληση από το ΠΑΣΟΚ. Αυτό, όμως, είναι διαφορετικό από μια κυβερνητική συνεργασία σήμερα η οποία και δεν χρειάζεται και δεν έχει να προσφέρει τίποτε. Υπάρχουν τόσοι τομείς που απαιτούν κοινές πολιτικές και πρακτικές για να αλλάξουν και τόσα δυνατά επίπεδα προσεταιρισμού όλων μας, που η συζήτηση για κυβερνητική συνεργασία ίσως και να επιχειρεί να ματαιώσει τις απαραίτητες αυτές συναινέσεις». Βάζει ένα πλαίσιο ο κ. Πεταλωτής, μιλάει για συναινέσεις και προσεταιρισμό όλων, σε πολλά διαφορετικά επίπεδα, αλλά όχι για κυβέρνηση συνεργασίας.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Χατζηνικολάου, κοιτάξτε: Ο Α. Σαμαράς απ’ την αρχή έδειξε το πώς εννοεί την Εθνική συνεννόηση. Πρώτον, έδειξε ότι την πιστεύει και δεύτερον έδειξε πως την εννοεί. Σας θυμίζω ότι σε πολλά ταξίδια στο εξωτερικό, ο Α. Σαμαράς έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα υπεράσπισης των εθνικών δικαίων του τόπου μας. Είναι αυτό που λέω εγώ έτσι σχηματοποιημένα, «φοράει τη φανέλα της Εθνική Ελλάδος». Και το κάνει και μέσα και έξω, εκεί που πιστεύει ότι χρειάζεται. Το ερώτημα είναι: Εθνική συνεννόηση βέβαια, το επιδιώκουμε, το θέλουμε, είναι απαραίτητο. Στη βάση ποιας πολιτικής; Όλα αυτά υπαγορεύουν την ανάγκη αμοιβαίων υποχωρήσεων. Υπαγορεύουν την ανάγκη να ανιχνευθεί μία πλατφόρμα και ένα πεδίο συγκλίσεων. Εάν, λοιπόν, ο κ. Παπανδρέου αντιλαμβάνεται τα αδιέξοδα της πολιτικής του και θέλει να αλλάξουμε το μείγμα της πολιτικής, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, κ. Χατζηνικολάου, να καθίσουμε να κουβεντιάσουμε. Αλλά να το πει ο κ. Παπανδρέου. Να αντιληφθεί ο κ. Παπανδρέου ότι η εμμονή του σε πολιτικές που οδηγούν τον τόπο πάνω στα βράχια είναι μια εμμονή επικίνδυνη. Να αλλάξει το μείγμα πολιτικής. Το μήνυμα του εδόθη από τις εκλογές. Ο Α. Σαμαράς βγαίνει και του προτείνει συγκεκριμένα μέτρα. Διαβάσατε ασφαλώς, τη συνέντευξή του στον Κυριακάτικο Τύπο, στην «Καθημερινή». Προτείνει συγκεκριμένα μέτρα και δεν τα προτείνει τώρα, τα προτείνει τους τελευταίους 12 μήνες. Η οικοδομή, για να μπορέσει να κρατηθεί η οικονομική δραστηριότητα και να μην σβήσει η φλόγα της ανάπτυξης και στη συνέχεια για να μπορέσουμε να προωθήσουμε την ανάπτυξη.

Κύριε Χατζηνικολάου, φωνάζουμε, για παράδειγμα, με συγκεκριμένα μέτρα, ότι υπάρχει τρόπος να επιδοτηθεί το επιτόκιο στα στεγαστικά δάνεια. Εμφανίζει ο Αντ. Σαμαράς κοστολογημένη πρόταση για να μπορέσουμε να τονώσουμε τα περίπου 80 επαγγέλματα, τα οποία συνδέονται με την οικοδομική δραστηριότητα στην Ελλάδα.

Η κυβέρνηση είπε -το ακούμε- ότι θα άρει τις απαγορεύσεις του «πόθεν έσχες» για δύο χρόνια σε ό,τι αφορά την απόκτηση της πρώτης στέγης. Το έχει προτείνει ήδη η Νέα Δημοκρατία. Και επειδή είναι πρόταση από τη δική μας τη φαρέτρα σας λέω, εκ των προτέρων, ότι θα τη στηρίξουμε. Να, λοιπόν, εμείς όπως στηρίξαμε και τα 30 από τα 60 νομοθετήματα, όταν η κυβέρνηση κάνει το σωστό, επειδή λειτουργούμε με σταθερή πυξίδα το συμφέρον του τόπου και την ανάγκη της εθνικής συνεννόησης, βγαίνουμε και στηρίζουμε και παίρνουμε και κόστος. Και σας λέω συγκεκριμένα πράγματα.

Όταν, όμως, η κυβέρνηση δεν κάνει το συγκεκριμένο και αυτό που συμφέρει τον τόπο, πως είναι δυνατόν, κ. Χατζηνικολάου, να συνεργήσουμε σε μία πορεία του τόπου που κατευθύνεται προς τα βράχια; Διότι η κυβέρνηση, αν συνεχίσει την εσφαλμένη πορεία της, αποδεικνύεται ότι δεν ψάχνει για εθνική συνεννόηση και για συναίνεση. Ψάχνει για συναυτουργούς και για συνενόχους. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει από τη δική μας την πλευρά. Δεν είναι δυνατόν να συμπράξουμε. Άρα, η κατακλείδα: Να τροποποιήσει την πολιτική του ο κ. Παπανδρέου, να την αναπροσανατολίσει προς μέτρα τόνωσης της οικονομικής δραστηριότητας, να μην μας πάρει από κάτω περισσότερο η ύφεση, να μην μπούμε στο σπιράλ, στο φαύλο κύκλο που οδηγεί σε ναυάγιο. Και από ‘κει και πέρα, να καθίσουμε να κουβεντιάσουμε. Αλλά σας είπα, στη βάση ποιας πολιτικής.

Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε υπουργέ, σας ευχαριστώ θερμά. Καλή σας ημέρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να είστε καλά. Καλημέρα.